BAHARA MEKTUP
BAHARA MEKTUP
25 Ocak 1973
Sevgili Yavrum, Çocuğum,
İşte yeni bir bahar daha geliyor.
Dünya çiçeklenecek yine.
Dünyanın kaçıncı çiçeklenişidir bu, bilebilir misin?
Ben yine dünyayı, dünyanın güzelliklerini, kötülüklerini düşünüyorum. Aklına geliyor mu beş bin yıl önce yaşayan bir insan, bir kuş, bir koyun?
Aklına geliyor mu yedi bin yıl öncenin kışları, baharları? Askerleri, hapishaneleri, mahkemeleri; o zaman da bizim gibi mahpuslar vardı. Onların da karıları, çocukları.
Dünya çok kış, çok yaz, çok mahpus gördü sevgili. Daha da görecek. Savaşlar olacak; yağmur, kar, fırtına, her şey. İnsanlar en kötü günlerinde bile yarına umutla bakacaklar. Ama hangi insanlar?
Bazı insanlar vardır, onların yarını yoktur sevgili. Onların umutları da yoktur.
Bu kaç gündür oğlum gözümün önünden gitmiyor. Eli yanmış, incinmiş sanki, elini gösteriyor bana.
“Baba ufff!” diyor.
Nasıl yanıyor içim.Gerçek sanki. Benim güzel çiçeğim. Sen içimi bilirsin. Endişelerimi, coşkunluğumu, her şeyimi.
Yüreğime prangalar vurulmuş. Kanım sessiz bir ırmaktır şimdi.
Oğlumu yanaklarından öperim. Anamın ellerinden…
(Alıntıdır.SELİMİYE MEKTUPLARI)
